Jan Tarasin Photo

Jan Tarasin był malarzem, grafikiem oraz teoretykiem. Urodził się 11 września 1926 roku w Kaliszu, zmarł 8 sierpnia 2009 roku w Warszawie. Zajmował się twórczością abstrakcyjną. W latach 1946-1951 studiował na ASP w Krakowie. Zadebiutował na I Wystawie Sztuki Nowoczesnej w Krakowie w 1948 roku. W latach 50. stworzył cykl litografii Nowa huta i jej mieszkańcy. Popularność przyniósł mu plakat Bumelant. Po krótkim epizodzie socrealistycznym, w drugiej połowie lat 50 porzucił przedstawienia figuratywne – od tej pory przestrzeń jego obrazów zajęły wyodrębnione elementy nazywane „przedmiotami”. Ta formuła towarzyszyła Tarasinowi do śmierci, zmieniały się jedynie sposoby opracowania tła i owych „przedmiotów”. Od 1962 roku współpracował z Grupą Krakowską. W latach 1963-1967 pracował na Wydziale Architektury Wnętrz krakowskiej ASP, następnie przeniósł się do Warszawy. Od 1974 roku nauczał na Wydziale Malarstwa ASP w Warszawie. W latach 1987-1990 piastował stanowisko rektora tej uczelni. Od lat siedemdziesiątych tworzył obrazy przedstawiające ciągi czarnych przedmiotów-znaków, ułożonych strefowo lub szeregowo na jasnych tłach. W kolejnych latach powrócił do kolorystycznego wariantu „przedmiotów” i teł (Niedokończona kolekcja, 1991).  

Jan Tarasin był laureatem wielu prestiżowych nagród, między innymi: Nagrody Działu Polskiego na V Biennale Sztuki w San Marino (1965), Nagrody Krytyki Artystycznej im. Cypriana Kamila Norwida (1976), czy Nagrody im. Jana Cybisa (1984). W 1995 roku miała miejsce monograficzna wystawa artysty w warszawskiej Galerii Zachęta.